Implantologia stomatologiczna

Jedną z najdynamiczniej rozwijających się obecnie gałęzi stomatologii jest implantologia- dziedzina, której zainteresowania koncentrują się wokół uzupełniania braków w uzębieniu przy użyciu tytanowych wszczepów śródkostnych. Działania takie pozwalają na trwałe przywrócenie funkcji i estetyki, utraconych wraz z zębami własnymi pacjenta. Jest to dyscyplina łącząca w sobie elementy chirurgii stomatologicznej oraz protetyki.

Decydujący się na leczenie implantologiczne pacjent podczas pierwszej, konsultacyjnej wizyty poddawany jest wnikliwemu badaniu podmiotowemu oraz przedmiotowemu. Wykonywane są wówczas pantomograficzne zdjęcia rentgenowskie, a w przypadku wątpliwości także tomografia stożkowa, umożliwiająca ocenę ilości i jakości kości w trzech wymiarach. Jest to bardzo istotny element diagnostyki, decydujący o wszczepieniu implantu, bądź odstąpieniu od wykonania zabiegu z powodu nieodpowiednich do niego warunków. Podczas pierwszej wizyty przedstawiane są pacjentowi możliwości leczenia (zależne od rodzaju braków) oraz przybliżone koszta, na jakie pacjent powinien być w związku z nimi przygotowany. W przypadku podjęcia przez pacjenta natychmiastowej decyzji o wdrożeniu leczenia, pobierane są również wyciski w celu odlania modeli diagnostycznych i zaplanowania, przy współpracy z technikiem dentystycznym, przyszłych uzupełnień protetycznych.

Implantologia stomatologiczna – część chirurgiczna zabiegu

Pierwszym etapem właściwego leczenia implantologicznego jest jego część chirurgiczna. Podczas wizyty, w znieczuleniu miejscowym, w warunkach sterylnych, implant umieszczany jest w kości. W przypadku niewystarczającej jej ilości, przy użyciu materiałów kościozastępczych bądź przeszczepów autogenych, przeprowadza się zabiegi sterowanej regeneracji tkanek, bądź podniesienia dna zatoki szczękowej, poprawiających warunki i zwiększających ilość tkanki kotwiącej implant. Sam zabieg wszczepienia trwa krótko i zakończony jest zwykle założeniem śruby zamykającej oraz szwów na okres około tygodnia. Po ich wyjęciu implant przykryty wygojonym dziąsłem jest całkowicie odizolowany od środowiska jamy ustnej.

Po integracji implantu i wygojeniu tkanki kostnej, co trwa zazwyczaj od 3 do 6 miesięcy i sprawdzane jest przy pomocy zdjęcia radiologicznego, przystępuje się do jego odsłonięcia i przygotowania dziąsła do przyszłej odbudowy protetycznej. W tym celu montowana jest tzw. śruby gojącej. Ma ona za zadanie kształtowanie profilu wyłaniania, czyli jak najbardziej naturalnego wyglądu tkanek miękkich w okolicy planowanej przyszłej pracy protetycznej. Etap ten trwa około 2-3 tygodni, po nim przystąpić można do właściwej odbudowy.

Implantologia stomatologiczna – część protetyczna zabiegu

Część protetyczna rozpoczyna się od pobrania wycisków, na podstawie których przez technika modelowany jest łącznik oraz ostateczne uzupełnienie protetyczne. W zależności od potrzeb, na implantach osadza się korony, mosty, a nawet wielopunktowe prace stałe, odbudowujące braki całkowite i zastępujące standardowe protezy akrylowe. Możliwe jest także wykorzystanie implantów jako elementów podpierających i mocujących dla protez ruchomych. Jest to rozwiązanie ekonomiczne, znacznie zwiększające komfort użytkowania takich uzupełnień. Zacementowanie, bądź oddanie pracy w przypadku uzupełnień ruchomych, nie powinno być jednak ostatnią wizytą pacjenta w gabinecie stomatologicznym. Konieczne są okresowe kontrole oraz profesjonalne zabiegi higienizacyjne zapobiegające powstaniu zapalenia okołowszczepowego, czyli periimplantitis, prowadzącego do utraty całości odbudowy. W celu uniknięcia powikłań, na każdym etapie leczenia bardzo istotne jest stosowanie się do zaleceń lekarskich- rzucenie palenia tytoniu, utrzymywanie idealnej higieny jamy ustnej, czy unikanie znacznego wysiłku fizycznego w pierwszych dwóch tygodniach po zabiegu. Takie postępowanie znacznie zwiększa prawdopodobieństwo zakończenia leczenia sukcesem.

Istnieje szereg systemów implantologicznych, oferujących wszczepy o różnorodnej specyfice. Dzięki temu możliwe jest zaproponowanie leczenia praktycznie każdemu pacjentowi i maksymalne dostosowanie go do warunków występujących w jamie ustnej. Niestety istnieją pojedyncze bezwzględne przeciwwskazania do przeprowadzenia tego typu zabiegu, do których należy na przykład przyjmowanie leków na osteoporozę, nieustabilizowana cukrzyca, czy też choroba nowotworowa.

Leczenie implantologiczne zapewnia przewidywalne wyniki. Według literatury kończy się ono sukcesem w ponad 95% przypadków. Szczegółowe badania, prawidłowo zaplanowane leczenie oraz precyzyjne wykonanie zabiegu przez lekarza stomatologa umożliwia pacjentowi dożywotnie użytkowanie implantu. Zdarza się jednak, że wszczep, jak każde inne ciało obce, zostaje odrzucony z przyczyn niezależnych ani od lekarza, ani od pacjenta.